514 195 966

Zerwanie więzadła PCL

Zerwanie więzadła PCL

Zerwanie więzadła PCL – opis urazu

Dysfunkcja polega na zerwaniu więzadła krzyżowego tylnego (PCL) stawu kolanowego. Jest to silne więzadło wewnętrzne stawu o długości ok. 4cm i szerokości ok. 17mm. Stosunek wytrzymałości PCL do więzadła krzyżowego przedniego (ACL) czy więzdeł pobocznych wynosi 2:1. Funkcją PCL jest kontrola wysunięcia kości piszczelowej w stosunku do udowej. Więzadło krzyżowe tylne pełni również funkcje ograniczającą koślawość, szpotawość oraz nadmierną rotację wewnętrzną kolana. Do zerwania PCL dochodzi najczęsciej wskutek wypadków komunikacyjnych, gdy bliższa część piszczeli przy zgiętym stawie kolanowym uderza w nieruchomą przeszkodę. Sytuacja ta prowadzi do przemieszczenia się kości piszczeli do tyłu w stosunku do kości udowej. Inne wypadki, przy których dochodzi do zerwania więzadła krzyżowego tylnego to upadek na kolano przy zgiętej podeszwowo stopie. Stosunkowo często do zerwania dochodzi w sportach kontaktowych. Z powodu dużej wytrzymałości PCL, wskaźnik jego urazów jest niski. Czynnikami wpływającymi na ryzyko wystąpienia urazu są także przeprosty kolan oraz nadmierne zgięcie w stawie kolanowym.

Zerwanie więzadła PCL – objawy typowe dla tego urazu

Trudnym do przeoczenia objawem uszkodzenia więzadła krzyżowego tylnego jest powstanie krwiaka w dole podkolanowym, obrzęku i bólu zlokalizowanego głęboko w kolanie. Samemu momentowi zerwania towarzyszy także charakterystyczny, słyszalny odgłos. Ból towarzyszy ruchom wyprostu i zgięcia stawu kolanowego, a także zakres ruchomości ulega obniżeniu.  W stanie przewlekłym ból ustępuje, a zakres ruchomości w stawie zwykle wraca do normy. Pacjenci często nie są świadomi uszkodzenia więzadła krzyżowego tylnego, gdyż w codziennym życiu niestabilność stawu kolanowego spowodowana uszkodzeniem nie daje o sobie znać w dużym stopniu. Jednak powoduje zmiany w biokinematyce stawu kolanowego. Po zerwaniu PCL zwiększa się nacisk struktur stawu – rzepki, oraz nasad kości udowej i piszczelowej. Organizm człowieka kompensuje brak PCL przez przejęcie jego funkcji przez rzepkę oraz więzadło rzepki. To powoduje w dłuższej perspektywie czasu zaburzenia w stawach rzepkowo-udowym oraz udowo-piszczelowym. Dochodzi do choroby zwyrodnieniowej stawu rzepkowo-udowego. Po pewnym czasie u pacjentów z zerwanym więzadłem zaczną występować przewlekłe dolegliwości bólowe po przyśrodkowej oraz przedniej części kolana o charakterze tępym.

Zerwanie więzadła PCL – leczenie

Wskazaniami do zabiegu rekonstrukcji więzadła są duże dolegliwości bólowe okolic kolana, niemożność uprawiania sportu czy utrudnienia w codziennym funkcjonowaniu. Diagnostyka uszkodzenia więzadła opiera się na ocenie zdjęcia rentgenowskiego oraz rezonans magnetyczny. Pierwsza metoda pozwala na diagnozę zerwania przyczepu, natomiast rezonans pozwala na ocenę stanu więzadeł i tkanek miękkich. Rehabilitacja rozpoczyna się już przed zaplanowanym zabiegiem rekonstrukcji więzadła. Dzięki temu proces fizjoterapii pozabiegowej będzie prostszy do wdrożenia, a powrót do dawnej aktywności fizycznej szybszy. Po wykonanej operacji rehabilitacja zaczyna się w pierwszej dobie po rekonstrukcji zerwanego więzadła. Nadrzędnym celem fizjoterapii w takich przypadkach jest przywrócenie pełnej funkcjonalności kolana. Zaraz po przejściu zabiegu rekonstrukcji kolano należy zabezpieczyć poprzez ułożenie pod nim podparcia. Zabezpiecza to przyczepy przed rozciąganiem. Pacjentowi zaleca się noszenie ortezy na czas ośmiu tygodni, w tym w nocy.

 

Zapraszamy na masaż katowice

Author Info

FIZJODIET MEDICAL SPA